PIAGET vs PAPERT (Constructivism vs Constructionism)
“Constructionism—the N word as opposed to the V word— shares contructivism’s view of learning as “building knowledge structures”through progressive internalization of actions… It then adds the idea that this happens especially felicitously in a context where the learner is consciously engaged in constructing a public entity, whether it’s a sand castle on the beach or a theory of the universe ( Papert, 1991, p.1) **Πιαζέ**και Πάπερτ πιστεύουν ότι η γνώση κατασκευάζεται ενεργά από το παιδί σε αλληλεπίδραση με τον κόσμο, και ανακατασκευάζεται μέσα από τη προσωπική εμπειρία. Ο καθένας, το κάθε τι, αποκτά ύπαρξη και μορφή μέσα από την κατασκευή του άλλου. Η γνώση δεν είναι απλά ένα προϊόν το οποίο μεταδίδεται, κωδικοποιείται, διατηρείται και εφαρμόζεται, αλλά μια προσωπική εμπειρία που κατασκευάζεται. Αντίστοιχα και ο κόσμος πλάθεται και αναδιαμορφώνεται σταδιακά ανάλογα με τις προσωπικές εμπειρίες του παιδιού ή του επιστήμονα. Οι θεωρίες τους έχουν ίδιους στόχους χρησιμοποιώντας διαφορετικά μέσα. Είναι και οι δύο **κονστρουκτιβιστές** καθώς βλέπουν τα παιδιά σαν κατασκευαστές των δικών τους γνωστικών εργαλείων όπως και των εξωτερικών πραγματικοτήτων. Είναι και οι δύο **αναπτυξιολόγοι** (developmentalist) καθώς μοιράζονται μια επαυξημένη άποψη για την κατασκευή της γνώσης. Κοινός στόχος είναι να τονίσουν τις διαδικασίες κατά τις οποίες οι άνθρωποι κατασκευάζουν βαθύτερη κατανόηση των εαυτών τους και των περιβαλλόντων τους. Και οι δυο εξετάζουν τις συνθήκες μέσα από τις οποίες οι διδασκόμενοι είναι πιθανό να διατηρήσουν ή να αλλάξουν τις θεωρίες που ισχύουν για ένα φαινόμενο μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με αυτές σε διάφορες χρονικές περιόδους. Παρά λοιπόν τις έντονες ομοιότητες των θεωριών τους, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς το τι εννοούν εξυπνάδα (intelligence) και πως επιλέγει ο καθένας να την εξετάσει. Και οι δύο φαίνεται να ορίζουν την εξυπνάδα ως προσαρμογή (adaptation) , ή την ικανότητα να διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα και την αλλαγή, στο μέσα και το έξω, στη συνέχεια και τη ποικιλία, ή σύμφωνα με τον Πιαζέ, ανάμεσα στην **αφομοίωση και τη προσαρμογή**. Ωστόσο, αναλύοντας τις θεωρίες σε βαθύτερο επίπεδο, η διαφορά είναι στο ότι ο Πιαζέ ενδιαφέρεται για την κατασκευή της εσωτερικήςσταθερότητας (la conservation et la reorganisation des acquis), ενώ ο Πάπερτ βρίσκει περισσότερο ενδιαφέρον στη δυναμική των αλλάγων (la decouverte de nouveaute). Ο Πιαζέ υποστηρίζει πώς τα παιδιά μεταβαίνουν από τον πραγματικό κόσμο σταδιακά στο βασίλειο των υποθετικών κόσμων, όπου και είναι ικανά να χειριστούν διανοητικά συμβολικά αντικείμενα. Μελέτησε την αυξανόμενη ικανότητα των παιδιών να αποσπούν κανόνες από εμπειρικές τακτικές και να κατασκευάζουν γνωστικές μεταβλητές. Αυτές οι μεταβλητές είναι υψίστης σημασίας καθώς βοηθούν τα παιδιά στην ερμηνεία και οργάνωση του κόσμου. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι το ενδιαφέρον του έγκειται στον πόλο της αφομοίωσης. Η θεωρία του δίνει έμφαση σε όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται να διατηρηθεί η εσωτερική δομή και οργάνωση του γνωστικού συστήματος. Από την άλλη μεριά, ο Πάπερτ δίνει έμφαση σε έναν αντιθετικό πόλο. Υποστηρίζει ότι η εξυπνάδα θα έπρεπε να ορίζεται και να μελετάται insitu. Το να είναι κανείς έξυπνος σημαίνει να μπορεί να είναι τοποθετημένος , συνδεδεμένος και ευαίσθητος ως προς τις ποικίλες ιδιαιτερότητες του περιβάλλοντος. Σε αντίθεση με τον Πιαζέ, ο Πάπερτ δίνει έμφαση στο να εμπλέκεται κανείς ενεργά σε καταστάσεις και όχι να τις παρατηρεί από μακριά, διότι αυτές οι καταστάσεις είναι το μέσο απόκτησης και κατανόησης των εννοιών. Επίσης, υποστηρίζει ότι το κλειδί στη μάθηση είναι το να γίνει κανείς ένα με το φαινόμενο που μελετά. Η έρευνα του Πάπερτ εστιάζει στο πως η γνώση διαμορφώνεται και μεταμορφώνεται μέσα από τα ιδιαίτερα περιβάλλοντα, εκφράζεται μέσα από διαφορετικούς τρόπους (media) και επεξεργάζεται στο μυαλό διαφορετικών ανθρώπων. “Piaget’s Constructivism, Papert’s Constructionism: What’s the difference?” Edith Ackermann**“Constructivism vs. Constructionism” Mark Guzdial**
PIAGET vs PAPERT (Constructivism vs Constructionism)
“Constructionism—the N word as opposed to the V word— shares contructivism’s view of learning as “building knowledge structures”through progressive internalization of actions… It then adds the idea that this happens especially felicitously in a context where the learner is consciously engaged in constructing a public entity, whether it’s a sand castle on the beach or a theory of the universe ( Papert, 1991, p.1)
**Πιαζέ**και Πάπερτ πιστεύουν ότι η γνώση κατασκευάζεται ενεργά από το παιδί σε αλληλεπίδραση με τον κόσμο, και ανακατασκευάζεται μέσα από τη προσωπική εμπειρία. Ο καθένας, το κάθε τι, αποκτά ύπαρξη και μορφή μέσα από την κατασκευή του άλλου. Η γνώση δεν είναι απλά ένα προϊόν το οποίο μεταδίδεται, κωδικοποιείται, διατηρείται και εφαρμόζεται, αλλά μια προσωπική εμπειρία που κατασκευάζεται. Αντίστοιχα και ο κόσμος πλάθεται και αναδιαμορφώνεται σταδιακά ανάλογα με τις προσωπικές εμπειρίες του παιδιού ή του επιστήμονα.
Οι θεωρίες τους έχουν ίδιους στόχους χρησιμοποιώντας διαφορετικά μέσα. Είναι και οι δύο **κονστρουκτιβιστές** καθώς βλέπουν τα παιδιά σαν κατασκευαστές των δικών τους γνωστικών εργαλείων όπως και των εξωτερικών πραγματικοτήτων.
Είναι και οι δύο **αναπτυξιολόγοι** (developmentalist) καθώς μοιράζονται μια επαυξημένη άποψη για την κατασκευή της γνώσης. Κοινός στόχος είναι να τονίσουν τις διαδικασίες κατά τις οποίες οι άνθρωποι κατασκευάζουν βαθύτερη κατανόηση των εαυτών τους και των περιβαλλόντων τους. Και οι δυο εξετάζουν τις συνθήκες μέσα από τις οποίες οι διδασκόμενοι είναι πιθανό να διατηρήσουν ή να αλλάξουν τις θεωρίες που ισχύουν για ένα φαινόμενο μέσα από την αλληλεπίδρασή τους με αυτές σε διάφορες χρονικές περιόδους.
Παρά λοιπόν τις έντονες ομοιότητες των θεωριών τους, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς το τι εννοούν εξυπνάδα (intelligence) και πως επιλέγει ο καθένας να την εξετάσει.
Και οι δύο φαίνεται να ορίζουν την εξυπνάδα ως προσαρμογή (adaptation) , ή την ικανότητα να διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα και την αλλαγή, στο μέσα και το έξω, στη συνέχεια και τη ποικιλία, ή σύμφωνα με τον Πιαζέ, ανάμεσα στην **αφομοίωση και τη προσαρμογή**. Ωστόσο, αναλύοντας τις θεωρίες σε βαθύτερο επίπεδο, η διαφορά είναι στο ότι ο Πιαζέ ενδιαφέρεται για την κατασκευή της εσωτερικής σταθερότητας (la conservation et la reorganisation des acquis), ενώ ο Πάπερτ βρίσκει περισσότερο ενδιαφέρον στη δυναμική των αλλάγων (la decouverte de nouveaute).
Ο Πιαζέ υποστηρίζει πώς τα παιδιά μεταβαίνουν από τον πραγματικό κόσμο σταδιακά στο βασίλειο των υποθετικών κόσμων, όπου και είναι ικανά να χειριστούν διανοητικά συμβολικά αντικείμενα. Μελέτησε την αυξανόμενη ικανότητα των παιδιών να αποσπούν κανόνες από εμπειρικές τακτικές και να κατασκευάζουν γνωστικές μεταβλητές. Αυτές οι μεταβλητές είναι υψίστης σημασίας καθώς βοηθούν τα παιδιά στην ερμηνεία και οργάνωση του κόσμου. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι το ενδιαφέρον του έγκειται στον πόλο της αφομοίωσης. Η θεωρία του δίνει έμφαση σε όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζονται να διατηρηθεί η εσωτερική δομή και οργάνωση του γνωστικού συστήματος.
Από την άλλη μεριά, ο Πάπερτ δίνει έμφαση σε έναν αντιθετικό πόλο. Υποστηρίζει ότι η εξυπνάδα θα έπρεπε να ορίζεται και να μελετάται insitu. Το να είναι κανείς έξυπνος σημαίνει να μπορεί να είναι τοποθετημένος , συνδεδεμένος και ευαίσθητος ως προς τις ποικίλες ιδιαιτερότητες του περιβάλλοντος. Σε αντίθεση με τον Πιαζέ, ο Πάπερτ δίνει έμφαση στο να εμπλέκεται κανείς ενεργά σε καταστάσεις και όχι να τις παρατηρεί από μακριά, διότι αυτές οι καταστάσεις είναι το μέσο απόκτησης και κατανόησης των εννοιών. Επίσης, υποστηρίζει ότι το κλειδί στη μάθηση είναι το να γίνει κανείς ένα με το φαινόμενο που μελετά. Η έρευνα του Πάπερτ εστιάζει στο πως η γνώση διαμορφώνεται και μεταμορφώνεται μέσα από τα ιδιαίτερα περιβάλλοντα, εκφράζεται μέσα από διαφορετικούς τρόπους (media) και επεξεργάζεται στο μυαλό διαφορετικών ανθρώπων.
“Piaget’s Constructivism, Papert’s Constructionism: What’s the difference?” Edith Ackermann**“Constructivism vs. Constructionism” Mark Guzdial**